Debaty sejmoweIV Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie niewydania rozporządzeń wykonawczych dotyczących gospodarki łowieckiej

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo z dnia 10 lipca br. znak: SPS-0202-6833/01, przy którym przesłano dwie interpelacje pana posła Wojciecha Nowaczyka w sprawie niewydania rozporządzeń wykonawczych dotyczących gospodarki łowieckiej, uprzejmie informuję, co następuje.    1. Ustawa z dnia 22 grudnia 200 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz zmianie niektórych ustaw w art. 58 dokonała ośmiu zmian artykułów ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie, zobowiązując ministra środowiska do wydania siedmiu znowelizowanych rozporządzeń, m.in. sposobu postępowania przy szacowaniu szkód w uprawach i płodach rolnych czy też szczegółowych zasad i warunków wykonywania polowania (wynikających z przeniesienia obowiązku znakowania tusz i trofeów samców zwierzyny płowej z myśliwych na osoby prowadzące punkty skupu).    2. Nie można się zgodzić ze stwierdzeniem, że lekceważony jest ustawodawca - Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, a tym bardziej, że koła łowieckie nie mają właściwych podstaw prawnych do szacowania szkód.    Zgodnie z art. 78 ww. ustawy akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych ustawą zachowują moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie ustawy. Ponieważ ustawa nie określa, że chodzi wyłącznie o akty, które nie są z nią sprzeczne, należy uznać, że przedmiotowy przepis dotyczy wszystkich aktów wykonawczych, również tych, które wykraczają poza zakres delegacji ustawowej do ich wydania.    Wydane w dniu 22 maja 1997 r. rozporządzenie ministra ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu szacowania szkód oraz wypłaty odszkodowań ze szkody w uprawach i płodach rolnych obowiązuje nadal.    Tak więc koła łowieckie ˝mają właściwe podstawy prawne do szacowania szkód˝. Średnie wydajności w gminie można otrzymać w regionalnych centrach doradztwa rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich (dawne ośrodki doradztwa rolnictwa).    Projekt rozporządzenia w przedmiotowej sprawie po uzgodnieniach wewnątrz resortu został przekazany do uzgodnień międzyresortowych.    3. Odmienna jest nieco sytuacja odnośnie do rozporządzenia dotychczasowego znakowania tusz odstrzelonej zwierzyny płowej i dzików. Uzgodnione wstępnie na spotkaniu w dniu 23 marca br. założenia nie mogły być uwzględnione w przygotowywanym projekcie rozporządzenia, ponieważ doszło do zasadniczych rozbieżności w trakcie uzgodnień międzyresortowych. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi reprezentowane przez Inspekcję Weterynaryjną, głównego lekarza weterynarii słusznie uważały, że znakowanie tusz odstrzelonej zwierzyny grubej przed przystąpieniem do czynności transportowych pozwalało na identyfikację miejsca pozyskania zwierzyny. Zmiana miejsca oznakowania tuszy pozyskanej zwierzyny (w punkcie skupu) oraz identyfikacja miejsca pozyskania oparta o oświadczenie myśliwego nie dawały gwarancji lekarzowi weterynarii, gdzie dziczyznę pozyskano. Odmienne stanowisko reprezentowane było przez Polski Związek Łowiecki. Główny Inspektorat Weterynarii stwierdził, że brak rozwiązań systemowych w zakresie identyfikacji dziczyzny z terenem, na którym ją pozyskano, spowoduje wycofanie gwarancji weterynaryjnych, a to z kolei załamie eksport dziczyzny. I w tym przypadku można byłoby mówić o dezorganizacji kół łowieckich i gospodarki łowieckiej na terenie kraju. Resort podjął próby znalezienia rozwiązania ww. problemów. Na dwóch kolejnych spotkaniach, w których wzięły udział wszystkie zainteresowane strony, doszło do zbliżenia stanowisk, które nie spowodują powstania rozbieżności w trakcie dalszych uzgodnień międzyresortowych.    Ministerstwo przygotowało projekt rozporządzenia, któremu zostanie nadany dalszy bieg legislacyjny.    W tym przypadku również pragnę oświadczyć, że nie nastąpiło lekceważenie organu ustawodawczego - Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.    Z wyrazami szacunku    Podsekretarz stanu    Janusz Radziejowski    Warszawa, dnia 25 lipca 2001 r.